Talmud do Pirke Awot 5:11
אַרְבַּע מִדּוֹת בַּדֵּעוֹת. נוֹחַ לִכְעֹס וְנוֹחַ לִרְצוֹת, יָצָא שְׂכָרוֹ בְהֶפְסֵדוֹ. קָשֶׁה לִכְעֹס וְקָשֶׁה לִרְצוֹת, יָצָא הֶפְסֵדוֹ בִשְׂכָרוֹ. קָשֶׁה לִכְעֹס וְנוֹחַ לִרְצוֹת, חָסִיד. נוֹחַ לִכְעֹס וְקָשֶׁה לִרְצוֹת, רָשָׁע:
Istnieją cztery middothy w deoth (temperamentach): łatwo się złościć i łatwo uspokoić —jego zysk jest zanegowany przez jego stratę; zły z trudności i uspokojony z trudem—jego strata jest zanegowana przez jego zysk. [Jeśli ktoś szybko się gniewa na wszystko, nawet jeśli łatwo go uspokoić, jego strata jest czymś więcej niż jego zyskiem. Większość jego czynów jest wadliwa, ponieważ łatwo go gniewa na wszystko. Ale jeśli ktoś jest rozgniewany z powodu trudności, nawet jeśli ma zły środek uspokojenia trudnościami, jego (stosunkowo) mała strata, bycie uspokojonym z trudem, jest negowana przez jego (stosunkowo) większy zysk, złość z powodu trudności, tak że większość jego czynów jest godna pochwały. Niektóre wersje są przeciwieństwem tego; ale to wydaje się być poprawną wersją.]; rozgniewany z trudem i łatwo uspokojony—chasyd; łatwo się złościć i uspokajać z trudem— zły.
Avot D'Rabbi Natan
When some tithe and some do not, famine comes because of drought. When some donate to the priesthood and some do not, famine comes because of chaos. When some separate the dough offering [challah] and some do not, famine comes because of devastation. When no one tithes, they stop up the heavens from giving dew and rain, and people toil and toil and never have enough. Rabbi Yoshia said: For the sin of not separating the dough offering, fruit are not blessed, and people toil and toil and never have enough. (For the sin of not donating to the priesthood or tithing, the heavens are stopped up, and do not give any dew or rain, and the people are given over to the hands of their enemies.)